Przestępstwa przeciwko wierzycielom – art. 301 k.k.

Przestępstwa opisane w art. 301 k.k. polegają na:
1. Niezaspakajaniu przez dłużnika swoich wierzycieli na skutek przeniesienia składników majątkowych na nowo utworzoną jednostkę gospodarczą.
2. Doprowadzenie przez dłużnika do upadłości swojej firmy.
Sposób udaremnienia lub niezaspokojenia swoich wierzycieli polega na tym, że sprawca tego przestępstwa tworzy w oparciu o przepisy prawa nową jednostkę gospodarczą i przenosi na nią składniki swego majątku. Przez jednostkę gospodarczą należy rozumieć każdą formę prowadzenia działalności gospodarczej, a stworzenie nowej jednostki może przez dłużnika być dokonane samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami. Przykładem tego rodzaju postępowania jest przekształcenie dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej osoby fizycznej w spółkę prawa handlowego lub wniesienie aportu w postaci majątku związanego z dotychczas prowadzoną działalnością gospodarczą do spółki prawa handlowego i objęcie przez dłużnika udziałów.
Doprowadzenie przez dłużnika swojej firmy do bankructwa to nic innego niż doprowadzenie do swojej upadłości lub niewypłacalności. Warunkiem karalności tego czynu jest, aby sprawca był dłużnikiem kilku wierzycieli, a kilku oznacza przynajmniej trzech. Przestępstwo to może być popełnione tylko w sposób umyślny. Nie ma znaczenia, jak dłużnik doprowadził do swojego bankructwa, ważne jest, aby działał z zamiarem doprowadzenia do swojego bankructwa.
Odpowiedzialność ponosi również dłużnik za nieumyślne doprowadzenie do niewypłacalności lub upadłości poprzez postępowanie w sposób oczywisty sprzeczne z zasadami racjonalnego gospodarowania.

Roman Chojnacki
Prezes Zarządu „Simplex” Sp. z o.o.

« powrót