Przestępstwa przeciwko wierzycielom – art. 302 k.k.

Przestępstwa opisane w art. 302 k.k. to przestępstwa faworyzowania wierzycieli z jednoczesnym działaniem ze szkodą dla innych wierzycieli, przekupstwo wierzycieli, sprzedajność wierzycieli.
Przestępstwo popełnia dłużnik kilku wierzycieli. Zachowanie jego polega na spłacaniu lub podejmowaniu innych działań zmierzających do zaspokojenia tylko niektórych wierzycieli z pokrzywdzeniem pozostałych. Ma to miejsce wtedy, gdy dłużnik dokonuje swobodnego wyboru, który wierzyciel będzie spłacany lub też gdy dłużnik reguluje zobowiązania wobec kilku wierzycieli pomijając wszystkich innych, wobec których posiada wymagalne zobowiązania. Należy pamiętać, że każdy wierzyciel wobec dłużnika ma równą pozycję, o ile nie zostały ustanowione na jego rzecz odrębne zabezpieczenia. Uwaga ta dotyczy również zobowiązań wobec urzędów skarbowych, zakładów ubezpieczeń społecznych, banków. Wielokrotnie jest tak, że dłużnik pomija innych wierzycieli niż wyżej wymienione podmioty i dokonuje np. spłaty kredytu bankowego lub zobowiązań publicznych. Postępowanie takie jest działaniem na szkodę pozostałych wierzycieli.
Przestępstwo przekupstwa wierzyciela, to taka sytuacja, gdy dłużnik udziela korzyści majątkowej lub obietnicy jej udzielenia w zamian za działanie na szkodę wierzycieli. Przestępstwo popełniane jest z chwilą udzielenia korzyści majątkowej lub obietnicy jej udzielenia. Nie jest konieczne, aby przekupywany podjął jakiekolwiek działania na szkodę innych wierzycieli.
Przekupstwu dłużnika odpowiada sprzedajność wierzyciela, która oznacza przyjmowanie przez wierzyciela od dłużnika korzyści majątkowej lub żądanie takiej korzyści na szkodę innych wierzycieli. Przepis ten nie ogranicza się tylko do korzyści majątkowej (żądanie od dłużnika pieniędzy w zamian za działanie na szkodę innych wierzycieli), w grę wchodzić może również korzyść osobista (żądanie od dłużnika przez wierzyciela załatwienia jakiejś sprawy).

Roman Chojnacki
Prezes Zarządu „Simplex” Sp. z o.o.

« powrót