Przestępstwa przeciwko wierzycielom - art. 286 k.k.

Przestępstwa opisane w art. 286 k.k. (popularnie zwane oszustwem) wymagają spełnienia łącznie następujących przesłanek:
- Działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści.
- Wprowadzanie przez sprawcę w błąd innych osób.
- Wykorzystanie błędu innych osób lub nieudolności i doprowadzenie w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez te osoby.
Wprowadzenie w błąd innej osoby polega na wytworzeniu u niej błędnego przekonania o istotnym stanie rzeczy dla danej sprawy. Najczęściej jest to przekonywanie kontrahenta o swojej dobrej sytuacji finansowej, gdy w rzeczywistości jest ona inna niż deklarowana.
Wyzyskanie błędu zachodzi wtedy, kiedy pokrzywdzony ma już błędne wyobrażenie o rzeczywistości, zaś sprawca to błędne wyobrażenie wykorzystuje.
Doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przejawia się najczęściej poprzez niewykonanie lub nienależyte wykonanie przez drugą stronę umowy zobowiązania.
Formą wykonawczą tego przestępstwa jest również wyzyskanie niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania wykonywanej czynności – może to być choroba, ale równie dobrze niezdolność może wynikać z naiwności osoby pokrzywdzonej. Warunkiem jednak pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności jest doprowadzenie drugiej strony do niekorzystnego rozporządzenia swym mieniem, co więcej taki musi być zamiar sprawcy.
Udowodnienie zamiaru jest najtrudniejszą częścią postępowania karnego prowadzonego na podstawie art. 286 k.k.

Roman Chojnacki
Prezes Zarządu „Simplex” Sp. z o.o.

« powrót